p.mert.2.66
Διονύσιος Ἀνουβίωνι καὶ Μηνοδώρωι τοῖς φιλ τάτοις χαίρειν. γινώσκειν ὑμᾶς θέλω ὅτι μαχδο τοὺςτου Ἑπτὰ νο μοὺς ἡμέρᾳ κ παρεγένετο καὶ οὐδὲν ἀπεφήνατο με χρὶ τούτου. καλῶς οὖν ποιήσετε ἐν ἀσφαλεῖ ποι ησάμενοι τὸ μέρος τὸ Σα ραπίωνος τοῦ σιτολόγου. ἐρρῶσθε. Φαρμοῦθι ιϛ.