p.koeln.5.226
Χαιρήμων Σύρωι χαίρειν. ἤδη Θάις ἐπιθυμεῖ σοωι η προσορμίσῃς ουυμνου ἀγόρασόν μοι μέλιτος χοῦν ἕνα. εἰ δέ, ὡς ἤκουσα, ὑγιαίνειςὑγειένεις, ἔδει σέ μοι γεγραφέναι πολλῶν ὄντων τῶν πρὸς ἡμᾶς ἐρχομέ νων. ἀσπάζου τὴν μητέραμειτέρα μου καὶ τοὺς ἀδελφούς. ἔρρωσο Χοιὰχ λ. πο Σύρωι ἰδίωι